Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2008

Ανακοίνωση Κρήτες-4- Ανατολικά προάστια

Υπάρχει σωτηρία?
"Υπάρχει σωτηρία, υπάρχει ένας σκοπός που τον υπηρετούμε κι υπηρετώντας τον βρίσκουμε τη λύτρωσή μας; Ή δεν υπάρχει σωτηρία, δεν υπάρχει σκοπός, όλα είναι μάταια κι η συνεισφορά μας δεν έχει καμιάν αξία;” (Απόσπασμα της «Ασκητικής» του Ν. Καζαντζάκη)

Η Κρήτη μας, έχει αναθρέψει Μεγάλους ανθρώπους, πρότυπα, ήρωες, λόγιους, εθνάρχες.... Όλοι αυτοί μαζί με τον απλό κόσμο που ασταμάτητα μοχθεί, γενεές και γενεές , έχουνε χτίσει μια παράδοση, μια γενική αλήθεια, μια φήμη, που ακολουθεί όλους εμάς τους Κρητικούς από τη γέννηση μας, το δώρο, η κληρονομιά των προγόνων μας, σε όλους εμάς. Τη γενική παραδοχή ότι ο Κρητικός είναι άντρας, έχει περηφάνεια, έχει φιλότιμο και πάντα πίστη προς τη ζωή και την ελευθερία.
Καθαρό το κούτελο για να μπορέσεις να ζήσεις σε αυτή την κοινωνία. Μπεσαλής και τίμιος.

Δυστυχώς ανά τους αιώνες παντού υπάρχουν εξαιρέσεις. Πάντοτε κάποιοι εξετράπονταν της πορείας , άλλοι οικειοθελώς, άλλοι εγκλωβισμένοι από τις δυσκολίες ή τις συνθήκες. Πολλοί από αυτούς μετανόησαν, ή προσπάθησαν τουλάχιστον να συγχωρεθούν για την όποια ζημιά προκάλεσαν στον τόπο ετούτο πρωτίστως και στα θύματα τους.
Άλλοι πάλι δεν κατάλαβαν ποτέ ή δεν ήθελαν να καταλάβουν τη ζημιά που έχουν κάνει, και διασκεδάζανε τις εντυπώσεις μέχρι το τέλος τους. Αυτοί δεν συγχωρήθηκαν ποτέ από το Μεγάλο λαό της Κρήτης, που μπορεί να «εκσυγχρονίζετε» αλλά ποτέ δεν ξεχνά.

Τα τελευταία χρόνια , το «αγκάθι» , η «ζημιά» για την Κρήτη έχει να κάνει με την ομάδα του ΟΦΗ. Όχι δεν είναι 11 ποδοσφαιριστές, ούτε απλά ένα άθλημα. Δεν είναι ούτε επιχείρηση, ούτε μαγαζάκι, ούτε υπερβολική πίστη σε κάποιο «ιδεώδες».

Είναι μια παράδοση, μια περηφάνεια, ένας θεσμός πια για την πόλη μας και όλη την Κρήτη. Η όλη προϊστορία της ομάδας μας , ο τρόπος που «κινήθηκε» όλα τα χρόνια (τουλάχιστον μέχρι τη δεκαετία του 90) , η όλη πορεία της βασίστηκε στα ιδεώδη και το μεγαλείο της Κρήτης, και την βοήθησε να βγάλει φτερά και να γίνει γνωστή όχι μόνο σε όλη την Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πόλη μας και ο καλύτερος πρεσβευτής μας σε όλο τον κόσμο.
Όμως τα τελευταία χρόνια , τα πάντα άλλαξαν. Εμφανίστηκε η «εξαίρεση» και δυστυχώς τα πάντα άλλαξαν. Η ομάδα τούτη, βιάστηκε, όσο πιο άγρια γινόταν και κατ εξακολούθηση, με αποτέλεσμα σήμερα, να υπάρχει ένα «διαλυμένο μεγαλείο», με ανοικτές πληγές παντού. Σε όποιο τομέα και αν την κοιτάξεις θα δείς πληγές ή σημάδια , δείγμα της αστείρευτης «αγάπης» του «εξαιρεθέντα της Κρητικής Ιστορίας», και ο μόνος ίσως τομέας που στέκεται ακόμη όρθιος αλλά βαριά πληγωμένος , είναι ο κόσμος του ΟΦΗ, ο λαός , ο κρητικός που αντέχει ακόμη και δεν παύει να σφαδάζει από τους πόνους, αλλά δεν το βάζει και κάτω.

Μέσα σε όλο αυτό το θολό τοπίο, ο λαός του ΟΦΗ, παλεύει. Αγωνίζεται για ένα καλύτερο αύριο, για μια εξισορρόπηση και επαναφορά του θεσμού του ΟΦΗ εκεί που ανήκει και όχι εκεί που προσπαθούν να τον οδηγήσουν η «εξαίρεση» με τους διαχειριστές της...Μόνο που η μάχη αυτή γίνετε υπό αντίξοες συνθήκες και άνισους όρους, καθώς η «εξαίρεση» κατέχει και διαχειρίζεται σχεδόν όλα τα «όπλα» της σύγχρονης κοινωνίας. Το μόνο όπλο που έχει μείνει στο Λαό του ΟΦΗ είναι η τιμή και η περηφάνεια, κάτι που δεν μπορεί να το αγοράσει η «εξαίρεση» όσα χρήματα κι αν έχει. Το μόνο που της έχει απομείνει λοιπόν είναι να «σπιλώνει» την υπόληψη όσο πιο πολλών Κρητικών γίνετε, με μόνο σκοπό ίσως να αποδείξει ότι δεν αποτελεί μόνο αυτός εξαίρεση αλλά και πολλοί άλλοι.
Και εντάξει, οι «προέδροι» διαχειριστές, από την στιγμή που κατέχουν την υψηλή θέση, είναι συνυπεύθυνοι, άλλωστε «αν δεν ταιριάζαμε δεν θα συμπεθεριάζαμε» λέει ο απλός λαός, όμως όλοι οι άλλοι, αυτοί που ακολουθούν, που λένε ότι πιστεύουν? Αυτοί που τύφλωσαν τον λαό του ΟΦΗ (και εμάς) και για μια στιγμή πιστέψαμε στο όνειρο? Αυτοί οι άνθρωποι που με κόπο δικό τους ή των γονέων τους χτίσανε τις επιχειρήσεις τους, και το όνομα τους σε αυτή την κοινωνία , όλοι αυτοί οι υποστηρικτές είναι σίγουροι για το έργο που πράττουν? Είναι σύμφωνοι με τη συνείδηση τους? Αξίζει τον κόπο να μπούν στην ιστορία του τόπου σαν «εξαίρεση» ?
Τα πάντα εξαγοράζονται και για αυτούς?
Θα το δείξει ο χρόνος....Όσοι ακολουθήσουν το πλωτό αυτό ναυάγιο θα πάνε στον πάτο , μαζί με πολλούς άλλους οι οποίοι έχουν ήδη πηδήξει στο βυθό, με την ώς τώρα ενασχόληση τους.
Εμείς απλά λυπόμαστε, όχι μόνο για την κοροϊδία που «φάγαμε», αλλά γιατί οι ελπίδες της ύπαρξης ενός ηγέτη, ενός ήρωα , ενός πρότυπου ολοένα και λιγοστεύουν. Και δεν λυπόμαστε τόσο για τον ΟΦΗ, ώς ομάδα αλλά για τα όσα αυτός αντιπροσωπεύει στη ζωή μας και στην παράδοση μας.
Όμως εμείς θα συνεχίσουμε να πολεμάμε, τουλάχιστον το κάνουμε τίμια .....


“ Ό,τι κι αν είναι, εμείς πολεμούμε χωρίς βεβαιότητα, κι η αρετή μας, μη όντας σίγουρη για την αμοιβή, αποχτάει βαθύτερη ευγένεια." (Απόσπασμα της «Ασκητικής» του Ν. Καζαντζάκη)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts with Thumbnails