
Οι άντρες που παντρεύονται γυναίκες μικρότερές τους κατά 15 έως 17 χρόνια ζουν περισσότερο, σύμφωνα με μελέτη του γερμανικού Ινστιτούτου Max Planck, που κομίζει «χαράς ευαγγέλια» στους ώριμους και ηλικιωμένους κυρίους.
Δυστυχώς όχι σε όλους, αλλά μόνο στους πιο επιτυχημένους και υγιείς, αφού εκείνοι είναι που σύμφωνα με την έρευνα προσελκύουν νεαρές, υποψήφιες διά βίου συντρόφους. Η κατά 16% μείωση του κινδύνου πρόωρου θανάτου όσων παντρεύονται τις κατά πολύ νεότερές τους κατεβαίνει στο 11% για εκείνους που προτιμούν συζύγους από επτά μέχρι εννέα χρόνια μικρότερες.
Αντίστροφα, τα νέα για τις γυναίκες συνιστούν μεγάλη αδικία της φύσης: Είτε παντρευτούν νεαρότερο (7-9 χρόνια) άντρα ή τον… «μπαμπά» τους αυξάνουν κατά 20% τις πιθανότητες πρόωρου θανάτου: Οσο για την περίπτωση γάμου με μεγαλύτερο από 15 ως 17 χρόνια αρσενικό, ο κίνδυνος για τα θηλυκά να αποδημήσουν πριν από την ώρα τους αυξάνεται στο 30%! Με άλλα λόγια, η επιλογή που εξασφαλίζει μακροζωία στους άντρες κόβει χρόνια από τις γυναίκες.
Προγενέστερη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική εφημερίδα «Biology Letter» συμπέρανε ότι ο λόγος που οι άντρες παντρεύονται νεότερες είναι η απόκτηση περισσότερων απογόνων (λόγω υψηλής γονιμότητας των γυναικών σε μικρότερες ηλικίες), ενώ, αντίθετα, οι μικρές μαγνητίζονται από μεγάλους χάρη στον πλούτο και το υψηλό κοινωνικό τους στάτους – στοιχεία, βέβαια, που επίσης λειτουργούν υπέρ των απογόνων… Αλλες πανεπιστημιακές έρευνες της τελευταίας διετίας σε Βιέννη, Στοκχόλμη και Ουάσιγκτον έδειξαν ότι τα περισσότερα παιδιά αποκτήθηκαν από ζευγάρια με ηλικιακές διαφορές 4-6 χρόνων, γεγονός, όμως, που δεν ισχύει σε όλους τους πολιτισμούς του πλανήτη, όπου ο τρόπος ζωής εμφανίζει αποκλίσεις. Στην πραγματικότητα, όπως συνομολογούν επιστήμονες και μη, πίσω από κάθε διαπίστωση υπάρχει σταθερά η τόνωση του «εγώ» των αρσενικών, που εκφράζεται με την ανάγκη να ξαναβρούν τη χαμένη τους νιότη, κυνηγώντας κοριτσόπουλα.
«Ενας νεότερος άνθρωπος προσφέρει ενεργητικότητα στη σχέση, που συνεχώς εξελίσσεται», παρατηρεί η οικογενειακή θεραπεύτρια Αναστασία Καρκάνη, εξηγώντας ότι «η καλή σχέση με το σύντροφό μας είναι σημαντικός παράγοντας μακροζωίας και ευζωίας. Συνεπώς, άνθρωποι που επενδύουν σε τέτοιες σχέσεις έχουν μια οπτιμιστική άποψη στη ζωή τους. Αυτό μπορεί να αποτελεί πρόκληση και όσοι ακολουθούν προκλήσεις έχουν μεγαλύτερη ζωτικότητα».
Πηγή:Ελεύθερος Τύπος
Δυστυχώς όχι σε όλους, αλλά μόνο στους πιο επιτυχημένους και υγιείς, αφού εκείνοι είναι που σύμφωνα με την έρευνα προσελκύουν νεαρές, υποψήφιες διά βίου συντρόφους. Η κατά 16% μείωση του κινδύνου πρόωρου θανάτου όσων παντρεύονται τις κατά πολύ νεότερές τους κατεβαίνει στο 11% για εκείνους που προτιμούν συζύγους από επτά μέχρι εννέα χρόνια μικρότερες.
Αντίστροφα, τα νέα για τις γυναίκες συνιστούν μεγάλη αδικία της φύσης: Είτε παντρευτούν νεαρότερο (7-9 χρόνια) άντρα ή τον… «μπαμπά» τους αυξάνουν κατά 20% τις πιθανότητες πρόωρου θανάτου: Οσο για την περίπτωση γάμου με μεγαλύτερο από 15 ως 17 χρόνια αρσενικό, ο κίνδυνος για τα θηλυκά να αποδημήσουν πριν από την ώρα τους αυξάνεται στο 30%! Με άλλα λόγια, η επιλογή που εξασφαλίζει μακροζωία στους άντρες κόβει χρόνια από τις γυναίκες.
Προγενέστερη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική εφημερίδα «Biology Letter» συμπέρανε ότι ο λόγος που οι άντρες παντρεύονται νεότερες είναι η απόκτηση περισσότερων απογόνων (λόγω υψηλής γονιμότητας των γυναικών σε μικρότερες ηλικίες), ενώ, αντίθετα, οι μικρές μαγνητίζονται από μεγάλους χάρη στον πλούτο και το υψηλό κοινωνικό τους στάτους – στοιχεία, βέβαια, που επίσης λειτουργούν υπέρ των απογόνων… Αλλες πανεπιστημιακές έρευνες της τελευταίας διετίας σε Βιέννη, Στοκχόλμη και Ουάσιγκτον έδειξαν ότι τα περισσότερα παιδιά αποκτήθηκαν από ζευγάρια με ηλικιακές διαφορές 4-6 χρόνων, γεγονός, όμως, που δεν ισχύει σε όλους τους πολιτισμούς του πλανήτη, όπου ο τρόπος ζωής εμφανίζει αποκλίσεις. Στην πραγματικότητα, όπως συνομολογούν επιστήμονες και μη, πίσω από κάθε διαπίστωση υπάρχει σταθερά η τόνωση του «εγώ» των αρσενικών, που εκφράζεται με την ανάγκη να ξαναβρούν τη χαμένη τους νιότη, κυνηγώντας κοριτσόπουλα.
«Ενας νεότερος άνθρωπος προσφέρει ενεργητικότητα στη σχέση, που συνεχώς εξελίσσεται», παρατηρεί η οικογενειακή θεραπεύτρια Αναστασία Καρκάνη, εξηγώντας ότι «η καλή σχέση με το σύντροφό μας είναι σημαντικός παράγοντας μακροζωίας και ευζωίας. Συνεπώς, άνθρωποι που επενδύουν σε τέτοιες σχέσεις έχουν μια οπτιμιστική άποψη στη ζωή τους. Αυτό μπορεί να αποτελεί πρόκληση και όσοι ακολουθούν προκλήσεις έχουν μεγαλύτερη ζωτικότητα».
Πηγή:Ελεύθερος Τύπος
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου