Κυριακή, 16 Αυγούστου 2009

Ο ποιο μεγάλος οπαδός!


Η μοίρα πολλές φορές παίζει περίεργα παιχνίδια στους ανθρώπους, φέρνοντας τεράστιες αλλαγές στη ζωή τους από τη μία ημέρα στην άλλη. Πόσοι δεν είναι άλλωστε αυτοί που έχουν αλλάξει σύζυγο, φιλίες δεκαετιών, συνήθειες ετών, πολιτικές πεποιθήσεις ή ακόμα και... θρησκεία;
Συμπέρασμα: η μοναδική αγάπη τελικά που δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ για έναν άνθρωπο είναι η ομάδα που υποστηρίζει στο γήπεδο.
Όσο για το πιο "φωτεινό" και αντιπροσωπευτικό παράδειγμα τέτοιας τυφλής αγάπης, αφοσίωσης και "δεσίματος" προς έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο αυτός είναι ο 88χρονος κάτοικος Βελιγραδίου, Μίοντραγκ Μιλοσάβλιεβιτς, με την ιστορία του να είναι από τις πλέον συγκινητικές και συγκλονιστικές που έχουν βγει από τα χείλη οπαδού.
Γνωστός με το παρατσούκλι "Μίλε Σρμπιν", ο πρώην πωλητής σε μαγαζί στο κέντρο της σερβικής πρωτεύουσας, αποτελεί τον γηραιότερο υποστηρικτή της ιστορικής ομάδας του Ερυθρού Αστέρα, ενώ μετά την τελευταία του απίστευτη πρωτοβουλία φρόντισε να συνδέσει το όνομά του με την αγαπημένη του ομάδα ακόμα και όταν δεν βρίσκεται πια στη ζωή.
Πως; Αποφασίζοντας -μέσω διαθήκης- να αφήσει ως κληρονομιά το σπίτι του στην ομάδα που αγάπησε για όλη του τη ζωή, με το μικρό διαμέρισμά του να αποτελεί ουσιαστικά ένα μικρό, αυθεντικό μουσείο" της ομάδας του Ερυθρού Αστέρα.
Φωτογραφίες, λαβαράκια, αυτόγραφα και διάφορα αναμνηστικά κατακλύζουν την κρεβατοκάμαρα του 88χρονου φανατικού οπαδού, ο οποίος πάνω ακριβώς από το κρεβάτι του έχει τοποθετήσει σε κορνίζα μία μεγάλη φωτογραφία με την πρώτη ομάδα του Ερυθρού Αστέρα αμέσως μετά την ίδρυσή της το Φεβρουάριο του 1945!
Το σπίτι-μουσείο αλλά και το γεγονός ότι θα το αφήσει ως κληρονομιά στους "ερυθρόλευκους" του Βελιγραδίου είναι πάντως ένα... τίποτα μπροστά στο γεγονός ότι ελέω της παράφορης αγάπης του για την ομάδα του επιχείρησε τρεις συνολικά φορές να αυτοκτονήσει μετά από ισάριθμες άτυχες στιγμές της!
"Η πρώτη φορά ήταν το 1953, όταν στον τελικό του Κυπέλλου Γιουγκοσλαβίας δεχτήκαμε επτά γκολ από την Παρτιζάν. Ήθελα να πεθάνω. Έπαθα έμφραγμα και πέρασα ένα μήνα στο νοσοκομείο. Από τότε δεν έχω πατήσει ποτέ πια το πόδι μου στο στάδιο της Παρτιζάν", δήλωσε χαρακτηριστικά.
Η δεύτερη φορά ήταν στην Ιταλία, στη Φλωρεντία. Στον αγώνα ρεβάνς για τα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, στις 10 Απριλίου 1957, ο Ερυθρός Αστέρας ήρθε ισόπαλος 0-0 με τη Φιορεντίνα και αποκλείστηκε καθώς είχε χάσει με 1-0 στο Βελιγράδι το πρώτο ματς.
"Επιστρέφοντας απογοητευμένος από το στάδιο αποφάσισα να βάλω τέλος στη ζωή μου και κατευθύνθηκα προς τις σιδηρογραμμικές γραμμές του σταθμού της Φλωρεντία. Ήθελα να πεθάνω. Παρόλα αυτά όμως κάποιος με είδε και λίγο πριν φτάσει ένα τρένο με κράτησε και μου έσωσε τη ζωή", δήλωσε χαρακτηριστικά.
Όσο για την τρίτη συνολικά απόπειρα αυτοκτονίας αυτή συνδέεται με την... Ελλάδα, καθώς έγινε στο πλαίσιο των ημιτελικών του Κυπέλλου Πρωταθλητριών τη σεζόν 1970-71, με τον Ερυθρό Αστέρα να κερδίζει τον Παναθηναϊκό με 4-1 στο Βελιγράδι, αλλά να χάνει με 3-0 στην ιστορική ρεβάνς στη Λεωφόρο και να αποκλείεται από τον τελικό του "Γουέμπλεϊ".
"Εκείνη τη φορά δεν πήγα στην Ελλάδα, παρακολούθησα την αναμέτρηση από την τηλεόραση, όμως μέσα στην απόγνωσή μου αποφάσισα να αυτοκτονήσω. Αμέσως μετά το τέλος του αγώνα άρχισα να πίνω τον έναν καφέ μετά τον άλλο, ήπια περίπου 20 κονιάκ και κάπνισα δύο πακέτα τσιγάρα. Το θέμα είναι ότι δεν είχα ποτέ πιει και δεν είχα ποτέ καπνίσει...", κατέληξε χαρακτηριστικά.
Ευτυχώς για τον ξακουστό στους φίλους του Ερυθρού Αστέρα "Μίλε Σρμπιν", η τρίτη απόπειρα αυτοκτονίας δεν αποδείχτηκε και "φαρμακερή" για αυτόν, καθώς αν και βρέθηκε πάλι σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου, κατάφερε να επιβιώσει με αποτέλεσμα να συνεχίζει μέχρι σήμερα να υποστηρίζει φανατικά την αγαπημένη του ομάδα.
Πηγή:sport24.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts with Thumbnails