Κυριακή, 27 Σεπτεμβρίου 2009

Αντιδράσεις για τον χειρισμό «ρεπορτάζ» της εφημερίδας Νέα Κρήτη

Της Μαίρη Αϊλαμάκη
Ως καθηγήτρια του 5ου Γ.Λ.Η αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω την έντονη διαμαρτυρία μου για τα απαράδεκτα δημοσιεύματα στο φύλλο της 22/09/2009 της εφημερίδας σας που δυσφημούν και αμαυρώνουν την εικόνα και το κύρος του σχολείου στο οποίο υπηρετώ. Καταδικάζω τον τρόπο με τον οποίο υπαγορεύτηκαν και μεθοδεύτηκαν, κατά την άποψή μου, τα δημοσιεύματα αυτά αλλά και την εύκολη στοχοποίηση του 5ου Λυκείου. Υπάρχει όμως και ο αντίλογος. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δυστυχώς δεν συνυπολογίστηκε. Και σπεύδω να δικαιολογήσω αμέσως το χαρακτηρισμό «απαράδεκτα δημοσιεύματα.
Α) Στο πρωτοσέλιδο σας δεσπόζει μια φρικιαστική λεζάντα για να αποδώσει πιο ζωντανά (!) την είδηση της ημέρας, επισκιάζοντας ακόμη και την πολιτική επικαιρότητα – σε προεκλογική περίοδο βρισκόμαστε! Και διερωτώμαι: Είμαι στο Ηράκλειο ή στο Σικάγο; Γιατί, που αλλού παραπέμπει ο πρωτοσέλιδος (επάνω σε μία απίστευτης βίας αφίσα) τίτλος «Αίμα σε Λύκειο»; Είναι αυτή η πραγματικότητα του σχολείου και της πόλης μας;
Β) Στο δισέλιδο εσωτερικό αναλυτικό ρεπορτάζ τώρα:
1. Σε τρία τουλάχιστον σημεία τονίζεται κατ’ επανάληψη ότι οι μαθητές του Λυκείου μας «κουβαλούν μαχαίρια στις τσάντες τους»! Για την αποκατάσταση της αλήθειας: Πράγματι ο ίδιος ο μαθητής παραδέχτηκε ενώπιον του συλλόγου των καθηγητών ότι κρατά μαχαίρι - απαράδεκτο και καταδικαστέο - διότι δέχεται απειλητικά μηνύματα, διαβάζοντας μας μάλιστα ένα τέτοιο. Η γενίκευση όμως της εφημερίδας σας, ότι δηλαδή οι μαθητές «κουβαλούν μαχαίρια στις τσάντες τους» είναι έξω και από κάθε καλόπιστη κριτική. Γιατί είναι παρακινδυνευμένο να γράφει κανείς τέτοια ανυπόστατα πράγματα με τόση ευκολία και χρήζει άλλης εξέτασης.
2. Πώς είναι δυνατόν ένα μεμονωμένο περιστατικό, που συνέβη πράγματι στις 16 του μήνα στον αύλιο χώρο του σχολείου (και που θα μπορούσε να συμβεί σε οποιοδήποτε άλλο σχολείο) να διογκώνεται, να γενικεύεται και να αποτελεί δήθεν φαινόμενο-μάστιγα, εμφανίζοντας την περιοχή ως προβληματική;
3. Πώς είναι δυνατόν, κατά το ρεπορτάζ πάντα, να «πέφτουν σύννεφο οι διαπαντός αποβολές …» όταν παρόμοιο περιστατικό ουδέποτε έχει ξανασυμβεί ή απασχολήσει το σύλλογο;
4. Είναι «νοσηλεία» όπως αναφέρεται, το γεγονός ότι ένας μαθητής έσπασε το χέρι του; Προς Θεού, από καθαρά σημασιολογικής πλευράς.
5. Πώς είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται στο ρεπορτάζ εκφράσεις, που μετατρέπουν το σχολείο σε πολεμικό μέτωπο, όπως: σε πεδίο μάχης έχει μετατραπεί …, ο φανατισμός …, έκρυθμη είναι η κατάσταση…, το ξύλο πέφτει σωρηδόν…, βγαίνουν και μαχαίρια; Πώς να μην είναι τότε κανείς καχύποπτος ότι πίσω απ’ όλα αυτά που γράφονται δεν κρύβονται σκοπιμότητες διαφόρων εμπλεκομένων παραγόντων με υστερόβουλες σκέψεις; Έτσι θα αναπληρωθεί το έλλειμμα επικοινωνίας με τους εκπαιδευτικούς και με τα ίδια τα παιδιά; Με αυτό τον τρόπο θα καλυφθούν αδυναμίες παραλείψεις και ενδεχόμενα λάθη;
Θα περίμενα από όλους να σκύψουν με υπευθυνότητα και πνεύμα συνεργασίας στα πάσης φύσεως προβλήματα που αντιμετωπίζει κάθε σχολική μονάδα. Για το καλό της Εκπαίδευσης θα περίμενα να θυσιάζει ο καθένας τον εαυτό του (το αξίζουν άλλωστε τα παιδιά μας) και να μην αναζητά εξιλαστήρια θύματα σε αυτούς που δίνουν καθημερινά τη ψυχή τους.
Ζητώ λοιπόν από ένα υπεύθυνο δημοσιογραφικό έντυπο να μην ρίχνει λάσπη στο σχολείο μου. Ζητώ και περιμένω από την εφημερίδα σας να επανορθώσει. Είναι θέμα ηθικής!
* Η Μαίρη Αϊλαμάκη, είναι φιλόλογος του 5ου Λυκείου
Πηγή:Πατρίς
Το ρεπορτάζ της εφημερίδας μπορείτε να το δείτε εδώ: http://www.neakriti.gr/news/newsf.php?goid=35540
Το εξώφυλλο που «κατηγορείτε» από την καθηγήτρια μπορείτε να το δείτε εδώ: http://www.in.gr/kiosk/issue.asp?lngPublicationID=65075&lngDtrID=200&dtmIssueDate=22/9/2009

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts with Thumbnails