Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2010

Η κατάληψη της Κρήτης απ’ τον Ελληνικό Στρατό


Του Αλ Α. Ανδρικάκη
Η κατάληψη της Κρήτης από την Ελλάδα την 1η Φεβρουαρίου 1897
Οι μεγάλες σφαγές του Ιανουαρίου και η πυρπόληση των Χανίων οδήγησαν την κυβέρνηση Δηλιγιάννη να στείλει στρατό υπό τον συνταγματάρχη Τ. Βάσσο για την κατάληψη και προσάρτηση του νησιού.
Τα γεγονότα μέσα από τα ρεπορτάζ της εφημερίδας «Εμπρός» εκείνων των ημερών
Η ιστορία της Κρήτης κατά το 19ο αιώνα είναι ένας συνεχής αγώνας, μια επανάσταση, με πολλές φάσεις και στάδια, με ένα και μόνο αίτημα. Την ένωση του νησιού με την Ελλάδα, η οποία πραγματοποιήθηκε οριστικά την 1η Δεκεμβρίου 1913.
Αυτοί οι αγώνες δεν ήταν μόνο εναντίον της οθωμανικής αυτοκρατορίας, που κατείχε την Κρήτη, αλλά, ουσιαστικά, και εναντίον των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης, οι οποίες άλλοτε φανερά υποστήριζαν την Τουρκία κι άλλοτε με την «ουδετερότητά» τους υποστήριζαν τα τούρκικα συμφέροντα.
Την περασμένη εβδομάδα είχαμε παρουσιάσει τη συνθήκη του Λονδίνου της 22 Ιανουαρίου / 4Φεβρουαρίου 1830 με την οποία συγκροτήθηκε το νέο ελληνικό κράτος, από το οποίο όμως οι ευρωπαϊκές δυνάμεις εξαίρεσαν το νησί. Σήμερα παρουσιάζομε μια άλλη κρίσιμη φάση της κρητικής ιστορίας, σχεδόν δύο χρονια πριν την οριστική αποχώρηση των Τούρκων, τον Νοέμβριο του 1898. Την κατάληψη της Κρήτης από τον ελληνικό στρατό την 1η Φεβρουαρίου 1897, με στόχο την προσάρτηση της στην Ελλάδα, όταν οι τούρκικες σφαγές σε βάρος των ντόπιων, από τα Χανιά μέχρι την Ιεράπετρα και τη Σητεία, ήταν στην ημερήσια διάταξη, υπό τα απαθή βλέμματα της ευρωπαϊκής πολιτικής και διπλωματίας, που κι εδώ εκδήλωνε την «ουδετερότητά» της… Ακόμη κι όταν οι μεγάλες δυνάμεις της εποχής (Αγγλία, Γαλλία, Ιταλία, Ρωσία, Γερμανία και Αυστρία, ήταν οι προστάτιδες, για την Κρήτη, δυνάμεις, αλλά μετά το καλοκαίρι του 1897 οι δυο τελευταίες αποχώρησαν), μπροστά στην πίεση των λαών τους αλλά και πολλών πολιτικών ή διανοουμένων των χωρών τους, φάνηκαν έτοιμες να επέμβουν και να καταλάβουν το νησί, ξεκαθάριζαν ότι θα το έκαναν για να το οδηγήσουν σε μια μορφή αυτονομίας κι όχι για πάρει τη φυσική του θέση στον ελληνικό χώρο.
Υπό αυτές τις συνθήκες, αλλά και το γενικό ξεσηκωμό του ελληνικού λαού, η τότε κυβέρνηση του Θεόδωρου Δηλιγιάννη, αλλά και ο μονάρχης Γεώργιος ο Α΄ αναγκάστηκαν να προχωρήσουν στην κατάληψη του νησιού, εκδηλώνοντας με σαφή και κατηγορηματικό τρόπο αντίθεση με τις μεγάλες δυνάμεις και την Τουρκία. Ήταν, άλλωστε, η πρώτη φορά που εμφανώς και με δυναμικό τρόπο η επίσημη Ελλάδα έβγαινε μπροστά για να διεκδικήσει την Κρήτη. Και στόχος ήταν να θεωρηθεί ντε φάκτο η Κρήτη τμήμα του ελληνικού κράτους.
Η κατάληψη του νησιού, σαν σήμερα ακριβώς πριν από 113 χρόνια, οδήγησε βέβαια σε πολλές περιπέτειες το μικρό και αδύναμο ακόμη ελληνικό κράτος. Στον πιο σύντομο ελληνοτουρκικό πόλεμο, το λεγόμενο «ατυχή», από τις 8 Απριλίου έως τις 8 Μαΐου του 1897. Επιτιθέμενη, φυσικά, η Τουρκία, με τη συμπαράσταση των Ευρωπαίων…
Διαβάστε την συνέχεια εδω: http://www.patris.gr/articles/173574?PHPSESSID=b5lmtj859ov8jrgc1taeeu0mc6

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts with Thumbnails