Κυριακή, 8 Αυγούστου 2010

«Έφυγε» ο Ροδάμανθος Ανδρουλάκης.

Ένας μεγάλος Κρητικός λυράρης ο Ροδάμανθος Ανδρουλάκης, δεν βρίσκεται πια κοντά μας. Έναν από τους πρωτοπόρους της θρηνεί η κρητική μουσική. Ο Ροδάμανθος Ανδρουλάκης άφησε τα ξημερώματα την τελευταία του πνοή στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν εδώ και ένα μήνα στην νευρολογική κλινική μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο. Η κηδεία του θα γίνει αύριο στις 3 το απόγευμα από τον Ιερό Ναό των Τεσσάρων Μαρτύρων στο Ρέθυμνο. Η τελευταία συναυλία του Ροδάμανθου Ανδρουλάκη είχε δοθεί στο Αρκαλοχώρι πέρυσι το καλοκαίρι στα πλαίσια του Φεστιβάλ της Κρήτης που είχε οργανώσει ο Δήμος Αρκαλοχωρίου και στην οποία μάλιστα βραβεύθηκε για την πολύχρονη προσφορά του στης κρητική μουσική. Ο Ροδάμανθος Ανδρουλάκης, γεννήθηκε το 1933 στον Οψυγιά Αμαρίου του νομού Ρεθύμνου και τα πρώτα του ακούσματα στη μουσική τα απέκτησε από το συγχωριανό του Στέλιο Κουτάκη, έναν υπέροχο λυράρη που χάθηκε πρόωρα στην περίοδο της κατοχής από πνευμονία. Το πρώτο του μουσικό όργανο ήταν ένας χοχλιός με τον οποίο έπαιζε τη λεγόμενη “μπουκόλυρα” (είχε πάρει ένα κέλυφος από χοχλιό και φυσούσε μέσα βγάζοντας ήχους που θύμιζαν λύρα). “Αφού να σκεφτείτε έπιανα ένα χοχλιό, του άνοιγα μια τρύπα, έβανα μια σκέπη από τη ρογαλίδα (ρογαλίδα=αράχνη) κι έκανα μπουκόλυρα μιας κι έβγαζε τόσο ωραίο ήχο που μου δημιουργούσε την επιθυμία να παίζω. Έπαιζα, λοιπόν, όλους τους σκοπούς με τη μπουκόλυρα από το χοχλιό στα παρτάκια που έκαναν οι νεαροί και οι κοπελιές του χωριού μου, πότε στο ένα σπίτι, πότε στο άλλο. Ήμουν, λοιπόν, ο λυράρης με τη μπουκόλυρα. Έτσι με φώναζαν… Παράλληλα όμως μ΄ αυτή την ιδιόρρυθμη λύρα έκανα προσπάθειες να μάθω και την κανονική λύρα. ‘Ήταν η εποχή που είχε κυκλοφορήσει το «Μόνο εκείνος π΄ αγαπά μπορεί να το πιστέψει» του Σκορδαλού. Μόλις το άκουσα, ετρελάθηκα…”έλεγε χαρακτηριστικά ο Ροδάμανθος Ανδρουλάκης. Από μικρός λοιπόν, ασχολήθηκε με τη λύρα και δεν είχε συμπληρώσει ακόμα τα έντεκα όταν πρωτόπαιξε σε γάμο. Το βασικό του επάγγελμα ήταν ράφτης και μαλιστα για μιά δεκαετία (1955-1965) το ραφείο του τον κράτησε μακριά από τα γλέντια. Το 1965 ηχογράφησε τον πρώτο του δίσκο, τον οποίο διαδέχτηκαν πολλοί με δικές του συνθέσεις αλλά και παραδοσιακά κομμάτια. Έχει σημαντική δισκογραφική παρουσία με αποκορύφωμα τη δεκαετία του 1970 και τη συνεργασία του με το Μανώλη Κακλή και την ιδιαίτερα γόνιμη συνεργασία τους. Συνεργάστηκε επίσης με το Νίκο Μανιά, το Στέφανο Αναστασάκη, το Μανούσο Πανταγιά, το Χρήστο Φουρναράκη, τον Γιώργο Κουκάκη, το Μ. Σαββάκη, το Μιχάλη Πετσάκη, κ.ά. Από το 1971 μέχρι σήμερα ασχολιόταν αποκλειστικά με τη λύρα, συντροφιά πλέον με το γιο του Κώστα στο λαούτο. Ο Ροδάμανθος όπως τον φώναζε μέχρι και σήμερα όλη η Κρήτη, ήταν απο τους κλασσικούς της λύρας, δίδασκε σε νέα παιδιά την τέχνη του και συνέχιζε μέχρι και τις τελευταίες μέρες της ζωής του να συνθέτει νέα κρητικά τραγούδια.

Πηγή

1 σχόλιο:

Related Posts with Thumbnails