Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

Μισθοί «χρυσάφι» στον Δήμο Ηρακλείου

Μισθούς που υπερβαίνουν τον μέσο όρο των απολαβών δημοσίων υπαλλήλων της ίδιας κατηγορίας λαμβάνει μεγάλο ποσοστό των εργαζομένων σε δημοτικές επιχειρήσεις, όπως καταδεικνύουν τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης.

Ενόψει των ρυθμίσεων του νέου βαθμολογίου – μισθολογίου, ο υφυπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης Ντίνος Ρόβλιας ζήτησε από τους δήμους να συγκεντρώσουν στοιχεία για το κόστος μισθοδοσίας του τακτικού προσωπικού (μόνιμοι και αορίστου χρόνου υπάλληλοι) των δημοτικών επιχειρήσεων.


Στα αλλεπάλληλα έγγραφα του υπουργείου ανταποκρίθηκαν μέχρι σήμερα 230 από τους 325 δήμους.

Από τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν προέκυψαν πολλές ατομικές περιπτώσεις υπερβολικά υψηλών ετήσιων αποδοχών και μάλιστα σε δήμους με κακό δείκτη οικονομικής κατάστασης.
Από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις που εντοπίστηκαν σε Δημοτικές Επιχειρήσεις είναι:

• Μηχανολόγος - μηχανικός στην Κορινθία με μισθό 87.325 ευρώ ή άλλος στην Πιερία με 83.767 ευρώ.

Οικονομολογός στον Έβρο με μισθό 83.442 ευρώ ή άλλος στο Ηράκλειο με 82.624 ευρώ.

• Πολιτικός Μηχανικός στα Ιωάννινα με μισθό 80.719 ευρώ ή άλλος στη Θεσπρωτία με 76.495 ευρώ.

• Διοικητικός υπάλληλος ΤΕ στον Έβρο με μισθό 55.138 ευρώ.

• Καλλιτεχνικός διευθυντής στα Ιωάννινα με μισθό 53.322 ευρώ.

• Δημοσιογράφος στη Θεσσαλονίκη με μισθό 67.209 ευρώ.

• Ηλεκτροτεχνίτης στην Πιερία με μισθό 61.092 ευρώ.

• Εργοδηγός στην Κορινθία με μισθό 60.482 ευρώ ή άλλος στο Ηράκλειο με 55.409 ευρώ.

• Εργάτης στη Ρόδο με μισθό 56.703 ευρώ ή άλλος στην Κοζάνη με 43.088 ευρώ.

• Χειριστής μηχανημάτων στο Ηράκλειο με μισθό 55.176 ευρώ ή άλλος στην Αργολίδα με 47.736 ευρώ ή άλλος στην Εύβοια με 45.346 ευρώ.

• Οδηγός στην Μεσσηνία με μισθό 44.663 ευρώ.
Πηγή

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Πρωταθλητής στα χρέη ο Δήμος Ηρακλείου

Αποκαλυπτικά τα αναλυτικά στοιχεία που απέστειλε στη Βουλή ο υπουργός Εσωτερικών κ. Χάρης Καστανίδης, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, για τις βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις των ΟΤΑ της χώρας.
Πρόκειται για ποσά-μαμούθ, τα στοιχεία των οποίων τηρούνται στη βάση δεδομένων του υπουργείου, η οποία ενημερώνεται με ευθύνη των ίδιων των δήμων.
«Πρωταθλητής» στα χρέη στους Δήμους της Κρήτης είναι ο Δήμος Ηρακλείου με το συνολικό ποσό των 45.771.351 ευρώ και αναλυτικά 21.377.716 ευρώ και 24.393.635 ευρώ σε μακροχρόνιες και βραχυχρόνιες υποχρεώσεις αντίστοιχα
Πηγή

Τι δεν είπε ο Κουράκης…

Μπορείτε να διαβάσετε εδώ τι είπε ο Κουράκης για την υπόθεση με τους Βατσινάδες, μπορείτε επίσης να θυμηθείτε εδώ τι περιλαμβάνει η συμφωνία που είχε υπογράψει..

Όπως καταλαβαίνεται δεν νομίζω ότι η δημαρχάρα θα τρέξει για να γλιτώσει ο ΟΦΗ την αρπαγή των τηλεοπτικών δικαιωμάτων του. Ίσα ίσα που τον βολεύει μια χαρά αυτή η περίπτωση για να ξεμπερδεύει μια και καλή από αυτό που υπόγραψε.( αν και εμένα μου φαίνεται πολύ στημένο όλο αυτό, λέτε να το είχαν συμφωνήσει από τότε; ) Ακόμα μια φορά το βάρος πέφτει στην τωρινή διοίκηση και το μέλλον δεν το βλέπω και τόσο καλό..

Eπειδή σκέφτομαι να αρχίσω το «αφιέρωμα στον Κουράκη» όποιος θέλει να δημοσιευτεί η γνώμη του για το θέμα, η οτιδήποτε άλλο έχει να καταγγείλει, μπορεί να το κάνει εδώ: sofoscrete@gmail.com

Το «αφιέρωμα» αρχίζει με δυο παλιότερες αναρτήσεις.

Ερωτήματα για τον Δήμαρχο κ. Κουράκη..
Αστρονομικό ποσό για τις στολές της δημοτικής αστυνομίας.

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2011

Πως ήσουν και πως σε έκαναν..



Αυτή η φωτογραφία δείχνει την Πλατεία Ελευθερίας στο Ηράκλειο, έτσι όπως ήταν παλιά… πως είναι τώρα που την «μεταμόρφωσαν» πριν κάμποσα χρόνια δεν βάζω.. δεν θέλω να κάνω και δυσφήμηση στην πόλη μου..

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011

Το ολοκαύτωμα της Βιάννου


Θα την κάψω την Βιάννο, γιατί υπάρχει εκεί οργανωμένη αντίσταση και υποθάλπουν αντάρτες και Άγγλους και γιατί είναι φωλιά ανταρτών τα βουνά της. Αυτή ήταν η απειλή του Χάρτμαν, του Δ/τή της αστυνομίας στο Νομό Ηρακλείου, σε Βιαννίτες που είχαν συλληφθεί απ’ αφορμή το σαμποτάζ που είχε γίνει τον Ιούλιο του 1943 στο αεροδρόμιο του Καστελλίου της Πεδιάδος.
Στην επαρχία Βιάννου στο νοτιοανατολικό τμήμα του Νομού Ηρακλείου, δημιουργήθηκε ισχυρή αντιστασιακή οργάνωση, με καθολική συμμετοχή του πληθυσμού, από τις πρώτες ημέρες της ναζιστικής κατοχής, τον Ιούνιο του 1941.
Η δυναμική παρουσία ομάδας ανταρτών στα βουνά της Βιάννου από τον Γενάρη του 1943, υποχρέωσε τους Γερμανούς να διατηρούν στην Κρήτη ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις αποδυναμώνοντας άλλα μέτωπα.
Στις 8-9 Σεπτέμβρη 1943 οι αντάρτες εξουδετέρωσαν Γερμανικό φυλάκιο που είχε εγκατασταθεί στο πλησιέστερο προς το λημέρι των ανταρτών χωριό, την Κάτω Σύμη. Στις 12 Σεπτεμβρίου, σε μάχη γερμανικής στρατιωτικής μονάδας με κλιμάκιο των ανταρτών στην είσοδο του χωριού Κάτω Σύμη, οι Γερμανοί υπέστησαν μεγάλες απώλειες σε νεκρούς, τραυματίες και 12 αιχμαλώτους.

Ο Γερμανός στρατηγός, Δ/της Φρουρίου Κρήτης, Μύλλερ, σε διαταγή του προς τις στρατιωτικές δυνάμεις που εστάλησαν στη Βιάννο αναφέρει:’ Καταστρέψετε την επαρχία Βιάννου, εκτελέσετε πάραυτα, χωρίς διαδικασία, τους άρρενες που είναι πάνω από 16 ετών και όλους όσους συλλαμβάνονται στην ύπαιθρο ανεξαρτήτως φύλου και ηλικίας. Ακολούθησαν αντίποινα προς τον άμαχο πληθυσμό. Στις ομαδικές εκτελέσεις, που έγιναν από τις 14 έως τις 16 Σεπτέμβρη, 401 κάτοικοι της περιοχής έχασαν τη ζωή τους και 980 κατοικίες σε 10 χωριά καταστράφηκαν. Σε δεκάδες ανέρχονται οι τόποι, όπου έγιναν οι ομαδικές εκτελέσεις στα χωριά και στις αγροτικές περιφέρειες της Επαρχίας Βιάννου και στα γειτονικά της Επαρχίας Ιεράπετρας.
Στη φοβερή ώρα της δοκιμασίας, οδηγούμενοι στην εκτέλεση οι πατριώτες, έδειξαν το μεγαλείο της ψυχής των και τη δύναμη τους. Κανείς δεν λύγισε, κανείς δεν έκλαψε, κανείς δεν παρακάλεσε. Όλοι τους δέχτηκαν τις θεριστικές βολές με το θάρρος και την υπερηφάνεια που χαρακτηρίζει την Κρητική ψυχή. Όλοι τους απλά και ήρεμα, όπως ταιριάζει στους αληθινούς γενναίους, δέχτηκαν κατάστηθα τα δολοφονικά βόλια, ζητωκραυγάζοντας για την πατρίδα και την ελευθερία. Απ’ όσους επέζησαν, τους μόνους μάρτυρες των τραγικών εκείνων στιγμών, κανείς δεν ανέφερε περίπτωση λιποψυχίας. Αντίθετα, ανέφεραν περιπτώσεις αρκετών που αντέδρασαν κι έπεσαν νεκροί ύστερα από πάλη με τους δολοφόνους τους.

Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις του Βασίλη Πνευματικάκη στον Βαχό, του Αποστόλη Βαρδάκη στον Άγιο Βασίλειο, στην επίθεση που έκαμαν στους δολοφόνους τους. Χαρακτηριστικά τα ενθαρρυντικά λόγια και οι ζητωκραυγές για την πατρίδα του Ηρακλή Πνευματικάκη στο Βαχό, του Νίκου Τσαγκαράκη, Μανώλη Μπαριτάκη και Νίκου Μαθιουδάκη στ’ Αμιρά, του Στάθη Μάστορα στον Άγιο Βασίλειο που έψαλε τον Εθνικό Ύμνο, τα λόγια «θάρρος μπαμπά, για την πατρίδα πεθαίνουμε» της 17χρονης μαθήτριας Μαρίας Χ. Παπαδημητροπούλου προς τον πατέρα της, που τον έβλεπε δακρυσμένο γιατί σκεφτόταν το χαμό της κόρης του.

Μια όμως μαρτυρία, που βρήκε και καταχώρησε ο ιστορικός της εποχής εκείνης Γιάννης Μουρέλλος στο έργο του «Ιστορία της Κρήτης» μας λέει πολλά. Γράφει:«Όπως με διαβεβαίωσαν αυτήκοοι μάρτυρες, ένας Γερμανός έφεδρος αξιωματικός, ενώ διατελούσε σε ευθυμία από κρασί που έπινε μαζί τους, άρχισε να λέει:Έχω παρακολουθήσει πολλές εκτελέσεις σε άλλες χώρες που έχομε κατακτήσει. Μα αυτό που συνάντησα στα χωριά της Βιάννου δεν το (δα πουθενά. Άντρες και γυναίκες αντίκριζαν τον θάνατο ψύχραιμα και στήναν το κορμί τους περήφανα μπροστά στις κάνες των τουφεκιών. Μήτ’ ένας τους δεν έκλαψε, μήτ’ ένας τους δεν ζήτησε οίκτο ή χάρη. Μα τη ζωηρότερη εντύπωση μου έκανε ένας ογδοντάρης σ’ ένα χωριό της Βιάννου. Βρισκότανε στη μέση, στη γραμμή των ανδρών που θα εκτελούσαμε. Ζήτησε να πει κάτι στον αξιωματικό. Πλησίασα μ’ ένα διερμηνέα. Αυτός βγήκε από τη γραμμή και βγάζοντας το δακτυλίδι του μου το πρόσφερε λέγοντας: «Πάρε τούτο το δακτυλίδι. Σου το χαρίζω, για να θυμάσαι σ’ όλη σου τη ζωή πως σκότωσες έναν αθώο γέρο 80 χρονών» Έπειτα ο γέρος γύρισε ατάραχος στη γραμμή του προσπαθώντας να σηκώσει το γέρικο κορμί του, όσο του επέτρεπαν τα χρόνια του. Σάστισα και πέρασαν μερικά δευτερόλεπτα, όσο να βρω την ψυχραιμία να θυμηθώ την εντολή που είχα λάβει. Και όμως τη στιγμή που έλεγα «πυρ» έτρεμα σύγκορμος. Ποτέ δεν θα ξεχάσω την τραγική εκείνη στιγμή».

Το ομολογεί και άλλος Γερμανός για τους Κρητικούς. Ο στρατηγός Αντρέ, Διοικητής Φρουρίου Κρήτης, ο οποίος αιματοκύλισε την Κρήτη με τις εκατοντάδες των εκτελέσεων που διέταξε σε πολλά χωριά της Κρήτης, είπε στο Σουηδό αντιπρόσωπο του Δ.Ε.Σ. όταν τον επισκέφτηκε: «Οι Κρητικοί, όταν βρίσκονται μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα έχουν πάνω τους κάτι το μυθώδες. Είναι τόσο περήφανοι την τραγική εκείνη ώρα του θανάτου, που είναι αδύνατο να μην τους θαυμάσεις».
Και είναι πολλά τα περιστατικά που δείχνουν την αντρειοσύνη, την παλικαριά, και τον πραγματικό ηρωισμό των ηρώων της 14ης Σεπτέμβρη μπροστά στο θάνατο.
Είναι όμως πολλές, από την άλλη μεριά, οι βάρβαρες και απάνθρωπες εκδηλώσεις των γερμανών εκείνες τις ημέρες:
Ο φόνος με ξιφολόγχη των αδελφών Βαρδάκη στον Άγιο Βασίλειο, ο βασανισμός κατά την εκτέλεση των παιδιών του Βερβελάκη,

το ξεκοίλιασμα της εγκύου Αικατερίνης Παπαδημητροπούλου στη Λυγιά,
ο φόνος της Συγγελάκη με το μικρό στην αγκαλιά της στο Λουτράκι,
ο φόνος των αδελφών Παπαδάκη στην Πάνω Σύμη με την ανάπηρη μάνα στα χέρια τους,
η εκτέλεση του αναπήρου Γεωργίου Κοντάκη με ξιφολόγχη στο Κεφαλοβρύσι,
η εκτέλεση του εξαετούς αγοριού (Συμβουλάκη) στην αγκαλιά του πατέρα του στη Λυγιά
και πολλά άλλα που δεν έγιναν γνωστά.

Στις 17 του Σεπτέμβρη οι ομαδικές εκτελέσεις σταμάτησαν.
Η γριά Συγγελάκαινα στ’ Αμιρά θρήνησε τον άντρα της και τέσσερις γιους της.
Η οικογένεια Βερυκοκάκη θρήνησε 17 μέλη της
Η οικογένεια Ραπτάκη 12 συγγενείς εξ αίματος και 10 γαμβρούς
Η οικογένεια Ηλιάκη 10 αδερφούς και εξαδέλφους Τρεις αδελφούς Βασιλάκη
Η Μαρία Γ. Χαλκιαδάκη έχασε τον άνδρα της, τον πεθερό της, τον κουνιάδο της, δύο πρώτους θείους της και έξη πρώτα ξαδέλφια.

Ο Ματθαίος Χρηστάκης ή Σύλλας στήθηκε στη γραμμή μαζί με δύο γιους του και τέσσερις γαμβρούς του.
Η Χατζάκαινα στον Άγιο Βασίλειο έχασε τον άντρα της, το γιο της και τον γαμβρό της.
Σκοτωμένη στα χωράφια του Λουτρακίου η Ζαχαρένια Ρηνάκη με το 6 μηνών μωρό στην αγκαλιά της κρεμασμένο στο βυζί της και δίπλα η μάνα της και η πεθερά της σκοτωμένες και αυτές.
Πέντε νεκρούς θρήνησε και η οικογένεια Δημητριανάκη από τα Γδόχια.
Δεκάδες τα σπίτια με δύο νεκρούς.
Δεκάδες οι οικογένειες που θρήνησαν δέκα, δεκαπέντε και είκοσι νεκρούς, συζύγους, γονείς αδέλφια και ξαδέλφια. Σε 401 ανήλθαν οι νεκροί στα χωριά της Βιάννου και της Ιεράπετρας στις τρεις αποφράδες ημέρες του 1943, για να φτάσουν τους 461 μαζί μ’ αυτούς που σκοτώθηκαν σ’ όλο το διάστημα της κατοχής. 8 μηνών ήταν το πιο μικρό, αγέννητο, στην κοιλιά της μάνας του, 96 χρονών ήταν ο πιο μεγάλος (Εμμ. Δασκαλάκης από τ’Αμιρά)
127 ήταν πάνω από 60 χρονών. Από αυτούς:
οι 60 ήταν από 60 έως 69 ετών
οι 47 ήταν από 70 έως 79 ετών
οι 16 ήταν από 80 έως 89 ετών
οι 3 ήταν 90, 93 και 96 ετών
20 ήταν γυναίκες.
Αγρότες ήταν οι πιο πολλοί, αλλά και κτηνοτρόφοι, επαγγελματίες και έφεδροι αξιωματικοί. Ανάμεσα τους 2 κληρικοί, 5 δάσκαλοι, 1 καθηγητής 1 δικηγόρος και 1 υπάλληλος των Τ.Τ.Τ.
Το Ολοκαύτωμα της Βιάννου, οι θηριωδίες των Ναζί, παραμένουν άγνωστα γεγονότα στο ευρύτερο κοινό, στην Ελλάδα και διεθνώς. Λιγοστοί είναι και στην Γερμανία ενήμεροι, κι αυτοί περιορίζονται στους λίγους τουρίστες που τα τελευταία χρόνια επισκέπτονται το Ηρώο καταγράφοντας τα συναισθήματα τους στο εκεί τηρούμενο βιβλίο. (Γ. Δ. Χρηστάκης, Ηράκλειο Κρήτης) (εἰκόνα)
Πηγή

Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2011

Η ιστορία του Μανόλη Μπικάκη


Η άγνωστη στους πολλούς ιστορία του Μανόλη Μπικάκη, από τότε που δημοσιεύτηκε κυρίως στο διαδίκτυο, οδηγεί όσους τη διαβάζουν στο συμπέρασμα πως δίκαια του αξίζει μια θέση δίπλα στους μεγάλους ήρωες του Ελληνισμού!
Η προδοσία της Κύπρου βρίσκεται σε εξέλιξη, ο Αττίλας προχωρά και οι καταδρομείς που βρίσκονται στη μεγαλόνησο αγωνίζονται για να υπερασπιστούν τα πάτρια εδάφη. Ανάμεσα σ’ αυτούς και ο καταγόμενος από την Ασή Γωνιά καταδρομέας Μπικάκης, της Α’ Μοίρας της ΕΛΔΥΚ και των Κυπρίων καταδρομέων.
Η Α’ Μοίρα χωρίζεται σε ζευγάρια έχοντας βαρύ οπλισμό, μερικά οπλοπολυβόλα και ΠΑΟ. Σε ένα από αυτά ο Μπικάκης μαζί με ένα συνάδελφό του επίσης Κρητικό, τον Μπιχανάκη, καλούνται να υπερασπιστούν την περιοχή αριστερά της αντιπροσωπίας της “Ford”, γνωστό ως ανώνυμο λόφο, αφού οι Τούρκοι προωθούνται στα προάστια της Λευκωσίας.
Ο Μπιχανάκης μεταφέρει και εναποθέτει 8 βλήματα δίπλα στο ΠΑΟ και ο Μπικάκης με τη διόπτρα του παρατηρεί το χώρο. Κάτω από συνεχή βροχή από τουρκικούς όλμους των 4,2 χιλιοστών, ο Μπικάκης μετακινείται προς άλλο σημείο, πιστεύοντας ότι ο Μπιχανάκης τον είχε αντιληφθεί. Όμως εκείνος, απορροφημένος από τη μεταφορά των βλημάτων, δεν είδε τη μετακίνηση του Μπικάκη και άρχισε να τον καλεί χωρίς να λαμβάνει απάντηση. Γύρισε πίσω στη μονάδα και ανάφερε την απώλεια του συντρόφου του. Όμως και ο Μπικάκης ψάχνει τον Μπιχανάκη, νομίζοντας ότι σκοτώθηκε.

Η αναμέτρηση

Παρόλο που γνωρίζει ότι είναι μόνος δε λιποψυχεί αλλά μένει στη θέση του, ακολουθώντας τις εντολές που είχε. Για να ακολουθήσει μία ανεπανάληπτη και ανορθόδοξη αναμέτρηση ανάμεσα στον άνθρωπο και στις μηχανές.
Ο Μπικάκης τοποθετεί ένα βλήμα στο ΠΑΟ, το φέρνει στον ωμό του και σκοπεύει. Έρχονται προς την πλευρά του 6 άρματα Μ-48-Α2 και πίσω τους ένα Τουρκικό Τάγμα Πεζικού!
Στα 300 μέτρα ο Μπικάκης εγκλωβίζει στο στόχαστρό του το προπορευόμενο άρμα και στα 270 μέτρα το κάνει παλιοσίδερα, αναγκάζοντας τα δυο άτομα του πληρώματος να το εγκαταλείψουν!
Αμέσως αλλάζει θέση, εγκλωβίζει το 2ο άρμα και το τυλίγει στις φλόγες χωρίς να γλιτώσει κανείς!
Στα 200 μέτρα καταστρέφει και το 3ο άρμα, ενώ οι Τούρκοι τον ψάχνουν σαν τρελοί. Εκείνος αλλάζει θέση και καταστρέφει και το 4ο μη αφήνοντας κανένα ζωντανό!
Τα δυο εναπομείναντα άρματα φοβούνται και κρύβονται, όμως το 5ο κάνει το λάθος και εμφανίζεται δίνοντας την ευκαιρία στο Μπικάκη να το στείλει από εκεί που ήρθε!
Το 6ο και τελευταίο οπισθοχωρεί ελπίζοντας ότι θα γλιτώσει 700 μέτρα μακριά από τον Μπικάκη, αυτός όμως το καταστρέφει και αυτό!
Οι Τούρκοι πεζικάριοι βλέποντας το θάνατο μπροστά τους τρέχουν να καλυφθούν στη σχολή Γρηγορίου. Εκεί βρίσκεται και η ηγεσία των τουρκικών δυνάμεων. Ο Μπικάκης, λες και πηγαίνει περίπατο, παρατηρεί... σταματά και εξαπολύει μια αντιαρματική ρουκέτα του ΠΑΟ από τις δυο που του είχαν απομείνει εναντίον του ισογείου κτηρίου. Σκοπεύει με ακρίβεια. Η ρουκέτα διαπερνά ένα παράθυρο και εκρήγνυται με σφοδρότητα μέσα στον κλειστό χώρο, σπέρνοντας το θάνατο σε όσους Τούρκους ήταν μέσα.
Οι Τούρκοι στον άλλο όροφο, συγκλονισμένοι από την έκρηξη προσπαθώντας να συνέλθουν μέσα στα ουρλιαχτά των κομματιασμένων συντρόφων τους, δεν μπορούν να καταλάβουν τι συνέβη, γιατί ο Μπικάκης βάλει από την πλευρά των Τούρκων! Ο Μπικάκης ξανασκοπεύει! Τώρα στον από πάνω όροφο. Η βολή του είναι εύστοχη! Διαπερνά και πάλι το παράθυρο! Τούρκοι στρατιώτες και χαλάσματα έχουν γίνει μια άμορφη μάζα βουτηγμένη στο αίμα! Η Σχολή φλέγεται και οι Τούρκοι πανικόβλητοι κατά δεκάδες την εγκαταλείπουν! Πόσα πτώματα μέτρησαν οι Τούρκοι στο κτήριο δε μαθεύτηκε ποτέ...

Τέσσερις μέρες χωρίς τροφή

Παρέμεινε τέσσερις μέρες χωρίς τροφή, πολεμώντας με ένα πολυβόλο που βρήκε πεταμένο στο διπλανό λόφο και έχοντας δίπλα του τη φωτογραφία της Ελένης που τον περίμενε στην Κρήτη!
Όταν απολύθηκε από το Στρατό εργάστηκε σαν οικοδόμος. Έκανε οικογένεια και παιδιά. Άφησε την τελευταία του πνοή σε τροχαίο ατύχημα το 1994, στην εθνική οδό Αθηνών-Πατρών, φεύγοντας από τη ζωή - όπως κι άλλοι μαχητές καταδρομείς, ΕΛΔΥΚάριοι και κυβερνήτες των Νοράτλας - με την πίκρα της μη αναγνώρισης. Τιμήθηκε μετά θάνατον από τη Λέσχη Καταδρομέων Ημαθίας. Η τιμητική πλακέτα απεστάλη στους γονείς του στην Κρήτη.
Πηγή

Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2011

Είστε ξεφτίλες

Ούτε καν τολμώ να βάλω εξώφυλλο της Πατρίς. Νομίζετε ότι με ένα και καλά θάμπωμα μπορείτε να φωτογραφίζετε και να καταδικάζετε (από πότε γίνατε δικαστές;) ένα παιδί που κατηγορείτε για κάτι που ίσως έκανε αλλά ίσως δεν έκανε όμως!; Μην βιάζεστε γιατί η υπόθεση έχει πολύ δρόμο μπροστά της..

Που ήσασταν όταν τόσο καιρό γινόντουσαν διάφορα επεισόδια στην πόλη; γιατί δεν κάνατε εξώφυλλα τότε;

Γιατί δεν μιλάτε για τους ηθικούς αυτουργούς της υπόθεσης; γιατί δεν μιλάτε για τις ευθύνες τρίτων; Γιατί δεν μιλάτε για τις ευθύνες της αστυνομίας ;(αφού ήταν παρών στο σκηνικό αλλά σαν θεατής..! )

Πέσατε όλοι πάνω του να τον φάτε, δεν είμαι από αυτούς που λένε ότι καλά έκανε , αλλά δεν είμαι και δικαστής να τον καταδικάζω πριν την ώρα του. Αν έκανε το μεγαλύτερο λάθος της ζωής του να πληρώσει , αν δεν το έκανε όμως; Τότε θα ζητήσετε συγνώμη για τα εξώφυλλα; θα ζητήσετε συγνώμη για τα τόσα άρθρα σας που τον φωτογραφίζουν;


Γιατί προς το παρών ούτε καν η αστυνομία έχει σοβαρά στοιχεία ότι το έκανε εκείνος, κάποιες μαρτυρίες μόνο(έτσι «αδέρφια»;) , που δεν είναι καν συγκεκριμένες! από άτομα που είναι σε εμφανή κόντρα αναμεταξύ τους..
Related Posts with Thumbnails