Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2012

Η επεισοδιακή κηδεία του Νίκου Καζαντζάκη


Μετά από ένα ταξίδι στην Κίνα, προσκεκλημένος της κινεζικής κυβέρνησης τον Ιούνιο του 1957, ο Νίκος Καζαντζάκης, κορυφαίος Έλληνας λογοτέχνης και ο περισσότερο μεταφρασμένος παγκοσμίως, επέστρεψε με κλονισμένη την υγεία του προσβληθείς από λευχαιμία (σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο θάνατός του αποδίδεται σε βαριάς μορφής ασιατική γρίπη) και πέθανε στις 26 Οκτωβρίου του 1957 σε ηλικία 74 ετών. 

 Η σορός του μεταφέρθηκε στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Ελευσίνας. Η Ελένη Καζαντζάκη ζήτησε από την Εκκλησία της Ελλάδος να τεθεί η σορός του σε λαϊκό προσκύνημα, αλλά ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Θεόκλητος αρνείται, αφού κατηγορήθηκε ως ιερόσυλος, με βάση αποσπάσματα από τον Kαπετάν Mιχάλη και το σύνολο του περιεχομένου του Τελευταίου Πειρασμού . Αποτέλεσμα ήταν η σορός του Καζαντζάκη να παραμείνει στο νεκρικό θάλαμο του Α΄ νεκροταφείου Αθηνών, απόντος και του ιερέα. Άκαρπες απέβησαν οι προσπάθειες που κατέβαλαν ο Γεώργιος Παπανδρέου και ο κυβερνητικός επίτροπος Θ. Σπεράντζας, φίλοι και οι δύο του Καζαντζάκη, να μείνει η σορός του σε ναό της Αθήνας μέχρι την αναχώρησή της για την Κρήτη. 

 Δυστυχώς ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Θεόκλητος δεν τόλμησε το αυτονόητο, φοβούμενος ίσως όχι αδίκως, και τις αντιδράσεις κάποιων ακραίων χριστιανικών ομάδων. 

Έτσι, η σορός του συγγραφέα μεταφέρθηκε στο Ηράκλειο. Στις 5 Νοεμβρίου έπειτα από μεγάλη λειτουργία στον Ναό του Αγίου Μηνά, παρουσία του Αρχιεπισκόπου Κρήτης Ευγενίου και 17 ακόμη ιερέων, έγινε η ταφή του Νίκου Καζαντζάκη, στην οποία όμως εκείνοι δεν συμμετείχαν κατόπιν απαγόρευσης του Αρχιεπισκόπου. Η ταφή έγινε στην ντάπια Μαρτινέγκο, πάνω στα Βενετσάνικα τείχη. 

Στον τάφο του Νίκου Καζαντζάκη χαράχθηκε, όπως το θέλησε ο ίδιος, η επιγραφή: Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, είμαι λέφτερος.

Ψαρογιώργης (Γιώργης Ξυλούρης)


Ο Γιώργης Ξυλούρης (Ψαρογιώργης) γόνος της θρυλικής οικογένειας μουσικών από τα Ανώγεια της Κρήτης μαθήτευσε στο λαούτο απο παιδί δίπλα στον πατέρα του Ψαραντώνη και μεγαλώνοντας με το ορμητικό του ταλέντο και την εμπνευσμένη του δεξιοτεχνία μεταμόρφωσε το όργανο αυτό από συνοδευτικό της λύρας που ήταν ως τότε σε πρωταγωνιστικό σολιστικό όργανο ανανεώνοντας έτσι με αγάπη και σεβασμό την Κρητική παραδοσιακή μουσική. Εζησε αρκετά χρόνια στην Αυστραλία όπου δημιούργησε με άλλους Ιρλανδούς μουσικούς το σχήμα Xylouris Ensemble (Antipodes) με τους οποίους κυκλοφόρησε τρία cd Ζεί και εργάζεται πλέον στη Κρήτη και κάνει συναυλίες σ’ όλη την Ελλάδα. Το 2012 κυκλοφορεί απο την Alltogethernow records το cd " Οσο κι αν δέρνει ο άνεμος" , που είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας του με τους Γιάννη Αγγελάκα , Γιάγκο Χαιρέτη και Νίκο Βελιώτη . Ενας δίσκος στον οποίο η κρητική μουσική παράδοση ανοίγεται σε πειραματικά ροκ μονοπάτια.
Πηγή


Επιμέλεια:Nargiles
Related Posts with Thumbnails